Η Δικαιοσύνη με τις αποφάσεις της βάζει φραγμό στη σκληρή λιτότητα

Posted on May 09, 2015, 1:55 am
FavoriteLoadingAdd to favorites 2 secs

 

 

Αποστολίδης

 

Από την έναρξη της Μνημονιακής εποχής λίγοι στην αρχή και αρκετοί στη συνέχεια προσπαθήσαμε δικαστικά να αντισταθούμε στην εν(κ)νομη τάξη του Μνημονίου που έφερε λιτότητα και φτώχεια στο μεγαλύτερο μέρος της μισθωτής εργασίας και της σύνταξης.
Για τις διατάξεις του 1ου και 2ου Μνημονίου τα Ανώτατα Δικαστήριά μας (ΣτΕ και Ελεγκτικό Συνέδριο) ήταν επιφυλακτικά και προσπάθησαν να εξισορροπήσουν το δημόσιο με τον ιδιωτικό τομέα.
Αντίθετα, η Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, όπου προσφύγαμε το 2011 και υπερασπιστήκαμε τις προσφυγές συλλογικών οργανώσεων (ΑΔΕΔΥ, ΓΕΝΟΠ, ΑΤΕ, ΟΜ-ΙΚΑ, ΠΟΣ-ΔΕΗ, ΗΣΑΠ, ΟΣΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ κ.ά) έκρινε ομόφωνα με επτά αποφάσεις ότι οι μνημονιακές διατάξεις που περιόρισαν εισοδήματα και δικαιώματα των εργαζομένων και συνταξιούχων παραβίαζαν τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη και οδήγησαν μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στη φτώχεια (προβ. στα βιβλία μου: «Η έννομη τάξη του Μνημονίου», 2011 και «Ο Ευρωπαικός Κοινωνικός Χάρτης στην Ελλάδα της κρίσης – δικαστικοί και κοινωνικοί αγώνες», 2014 εκδόσεις Παπαζήση)
Το 3ο Μνημόνιο με το ν. 4093/2012 έφερε τη Δικαιοσύνη ενώπιον των ευθυνών της για τη διαφύλαξη – προστασία του δικαιώματος στην εργασία και τη σύνταξη, όπως ορίζει το Σύνταγμα και οι Ευρωπαϊκές Συμβάσεις. Είναι γνωστό ότι οι μειώσεις που επιβλήθηκαν αφαίρεσαν από τα μεσαία και υψηλά εισοδήματα μέχρι και 60% του μισθού ή της σύνταξης.
Με τρεις γενναίες γνωμοδοτήσεις το Ελ. Συνέδριο το 2012, στο νομοσχέδιο του ν. 4093/2012 έκρινε ότι οι σωρευτικές εισοδηματικές μειώσεις στην εργασία και τη σύνταξη ήταν αντισυνταγματικές και παραβίαζαν το Σύνταγμα και τις ευρωπαϊκές συμβάσεις.
Η κατάργηση των δικαιωμάτων δώρων και αδείας από 1/1/2013 σε συνδυασμό με τις μειώσεις στις κύριες συντάξεις τους μισθούς και το εφάπαξ υπολογίζεται ότι τα τελευταία πέντε χρόνια έκανε αφαίμαξη στον χώρο της εργασίας πάνω από 60 δις ευρώ.
Οι αποφάσεις του ΣτΕ για τους ένστολους το 2014 και του Ελ. Συνεδρίου για τους δικαστικούς έκριναν τις διατάξεις του ν. 4093/2012 ως αντισυνταγματικές και αποτέλεσαν τη μεγάλη ιστορική καμπή για την αναχαίτιση της λιτότητας και τη στοιχειώδη προστασία μίας αξιοπρεπούς διαβίωσης μισθωτών και συνταξιούχων.
Οι αναμενόμενες θετικές αποφάσεις του ΣτΕ για τους συνταξιούχους δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που θα κρίνουν αντισυνταγματικές τις διατάξεις του ν. 4093/2012 είναι σωστές και δίκαιες και βάζουν φραγμό στον κατήφορο της σκληρής λιτότητας.
Η κυβέρνηση οφείλει να σεβαστεί και να εφαρμόσει τις δικαστικές αποφάσεις τουλάχιστο όπως έγινε για τους ένστολους και τους δικαστικούς.
Οφείλει να αναπροσαρμόσει για το μέλλον τους μισθούς και τις συντάξεις στο βαθμό που είχαν περικοπεί με τις διατάξεις του ν. 4093/2012.
Οφείλει να διευθετήσει χρονικά την καταβολή των αναδρομικών από 1/1/2013 μέχρι σήμερα.
Βέβαια διατυπώνονται διαφορετικές απόψεις από κυβερνητικά στελέχη.
Το Υπουργείο Οικονομικών ανακοινώνει ότι δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα για εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ.
Το Υπουργείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δια στόματος Γεν. Γραμματέως ανακοινώνει ότι θα πληρώσουμε αναδρομικά μόνο όσους ήσαν διάδικοι (15 άτομα) στη συγκεκριμένη δίκη.
Θα πρέπει να λάβει υπόψη η κυβέρνηση ότι βρίσκονται ήδη στα δικαστήρια κατατεθειμένες πολλές αγωγές και είναι βέβαιο ότι για την τελευταία διετία στο δημόσιο και την πενταετία στον ιδιωτικό τομέα συνταξιούχοι και μισθωτοί θα αξιώσουν δικαστικά την καταβολή των αναδρομικών και την αναπροσαρμογή συντάξεων και μισθών στην χρονική περίοδο πριν την εφαρμογή του ν. 4093/2012.
Η σημερινή κυβέρνηση ήρθε στην διακυβέρνηση του τόπου με βασικό μήνυμα την προστασία της εργασίας για ένα επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης των εργαζομένων και για την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας της χώρας και της Δημοκρατίας μας έναντι των δανειστών και των ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμών που συμμετέχουμε. Βασική προϋπόθεση για την ανόρθωση της χώρας είναι η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης, η απασχόληση του 1,5 εκ. ανέργων και η εισοδηματική αποκατάσταση στο επίπεδο μίας αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Σίγουρα η κυβέρνηση δεν αρκεί απλά να διατηρήσει τα σημερινά όρια της φτώχειας. Έχουμε ανάγκη από ανατροπές και αποκατάσταση αδικιών.
Η Δικαιοσύνη, τα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας θέτουν τις κόκκινες γραμμές για την προστασία, εισοδημάτων και δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Σ’ αυτή τη συγκυρία η διακυβέρνηση του τόπου χρειάζεται γενναίες αποφάσεις για την αντιμετώπιση των πολύπλευρων αναγκών που έχει η χώρα μας και ο λαός της.
Εν αρχή είναι οι σκέψεις και ο λόγος. Στη συνέχεια οι πολιτικές και οι πράξεις – τα έργα που χαρακτηρίζουν την ποιότητα και τον προσανατολισμό της εκάστοτε εξουσίας.

ΛΟΥΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ