ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΜΕ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Με την υπ΄αριθμ. C-760/18/11-2-2021 απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις 11 Φεβρουαρίου 2021, σύμφωνα με την οποία η διάταξη του άρθρου 103 παρ. 8 του Συντάγματος είναι ανίσχυρη, ανοίγει ο δρόμος υπό προϋποθέσεις για τη μονιμοποίηση δεκάδων χιλιάδων παλαιών και νέων εργαζόμενων με συμβάσεις εργασίας ορισμένου  χρόνου.

Σε απάντηση προδικαστικού ερωτήματος ελληνικού δικαστηρίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΔΕΕ) ανοίγει παράθυρο για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων στο Δημόσιο και τα ΝΠΔΔ. Για πρώτη φορά μετά τη Συνταγματική Αναθεώρηση του 2001 το δικαστήριο θέτει σοβαρά ερωτήματα ελέγχου της νομιμότητας των διατάξεων του άρθρου 103 Σ και το ΠΔ 164/2004, έναντι της οδηγίας 1999/70/Εκ Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, τη UNICEκαι το CEEP (EE1999, L175, 6.43)

Για τους λόγους αυτούς το Δικαστήριο αποφάνθηκε ως εξής:

1)Κατ’ ορθή ερμηνεία της ρήτρας 1 και της ρήτρας 5, σημείο 2, της συμφωνίας-πλαισίουγια την εργασία ορισμένου χρόνου, που συνήφθη στις 18 Μαρτίου 1999 και περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήθη από τη CE5, την UNICΈ και το CΕΕΡ, η έννοια «διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου» κατά τις διατάξεις αυτές καλύπτει και την αυτοδίκαιη παράταση των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία έλαβε χώρα δυνάμει ρητών εθνικών διατάξεων και παρά τη μη τήρηση του έγγραφου τύπου που προβλέπεται κατ’ αρχήν μια τη σύναψη των διαδοχικών συμβάσεων εργασίας.

2) Η ρήτρα 5, σημείο 1, της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου έχει την έννοια ότι, όταν έχει σημειωθεί καταχρηστική χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η υποχρέωση του αιτούντος δικαστηρίου να ερμηνεύσει και να εφαρμόσει, κατά το μέτρο του δυνατού, όλες τις κρίσιμες διατάξεις του εσωτερικού δικαίου κατά τρόπο ώστε να επιβληθεί η προσήκουσα κύρωση για την κατάχρηση και να εξαλειφθούν οι συνέπειες της παραβίασης του δικαίου της Ένωσης περιλαμβάνει την εκτίμηση του ζητήματος αν οι διατάξεις προγενέστερης και εισέτι ισχύουσας εθνικής ρύθμισης που επιτρέπει τη μετατροπή διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου μπορούν, ενδεχομένως, να εφαρμοστούν στο πλαίσιο της σύμφωνης αυτής ερμηνείας, μολονότι εθνικές διατάξεις συνταγματικής φύσης απαγορεύουν απολύτως τέτοια μετατροπή όσον αφορά τον δημόσιο τομέα.